‘Whatever the problem, community is the answer.’

Er is veel onzeker, maar wat wel zeker is, is dat we het met elkaar moeten doen, dat we elkaar nodig hebben, en dat hoe meer we het gevoel hebben van samen in de boot te zitten, des te groter de kans is dat we vooruit raken. Het is aan leiders om dat gemeenschapsvormende waar te maken. Zij moeten investeren in samenhorigheid en in het geloof in een gemeenschappelijk project.

Gemeenschap maken heeft niet zoveel te maken met het maken en declareren van grote statements over visie, missie en waarden. Dat werk is soms nodig. Maar tegelijk is het een illusie dat daardoor het gemeenschapsgevoel in de organisatie versterkt wordt. Gemeenschap maken heeft meer te maken met de dagelijkse ervaring van werk te doen dat ertoe doet.

Ik hoorde een burgemeester zeggen tijdens een buurtbijeenkomst: “We dweilen met de kraan open, maar we blijven dweilen.” Haar houding getuigde van realiteitszin en plichtsbewustzijn. Ze creëerde geen valse hoop dat de problematiek van drugs, vandalisme, geweld, afval en andere vormen van overlast op te lossen was. Maar ze toonde wel leiderschap in het belangrijke werk van elke dag: het afval verwijderen, elke vorm van overlast aanpakken.

Dit is een tekstfragment van leiderschapsexpert Koen Marichal uit een nieuw Politeia-boek: _Leiderschap in de bibliotheek van morgen. Van informatie naar impact. _Met bijdragen van o.m. Koen Marichal, Ida Veldeman, Barbara De Meester, Leonie Delaey, Annick Schramme, Patrick De Sutter, Kris Colpaert en Ann-Sophie Deprez. Binnenkort volledig beschikbaar op Politeia Lokaal.